Kimi no Suizou wo Tabetai

Tytuł: Kimi no Suizou wo Tabetai/I Want to Eat Your Pancreas/君の膵臓をたべたい

Produkcja: Japonia

Gatunek: Dramat

Czas trwania: 1h 48min

Opis

Pewnego dnia w szpitalu uczeń liceum znalazł pamiętnik zatytułowany ”Życie ze Śmiercią”. Należał on do Yamauchi Sakury dziewczyny z jego klasy. Przypadkowo chłopak poznał tajemnicę Sakury i to, że jej życie miało dobiec niebawem końca.

Gdzie oglądać

NAPISY PL: https://shinden.pl/series/51637-kimi-no-suizou-wo-tabetai/episodes

NAPISY PL: https://www.cda.pl/video/806256856

Ocena: 8,5/10

Czy mogę teraz płakać?

”Kimi no Suizou wo Tabetai”, czyli ”Chcę zjeść twoją trzustkę” swoim tytułem powoduje mieszane uczucia. Brzmi nieco dziwacznie, a zarazem intrygująco, dla niektórych mało zachęcająco, aby włączyć to anime. Dla niezdecydowanych napiszę jedno słowa. Warto.

Fabuła

Głównym bohaterem jest ”Ja”. Chłopak liceum, który opowiada historię o tym jak odnalazł pamiętnik dziewczyny z klasy Yamauchi Sakury. Wycofany ze społeczeństwa uczeń odnajdywał swobodę jedynie podczas czytania książkowych opowieści, zatem nie dziwne, że zainteresował go pamiętnik leżący na podłodze w poczekalni szpitala. Tytuł notatnika jednocześnie go zadziwił, jak i lekko zaniepokoił. ”Życie ze Śmiercią”. Niezbyt optymistyczna nazwa pamiętnika, zwłaszcza dla takiej właścicielki jak Sakura. Lubiana, pogodna dziewczyna, której uśmiech prawie wcale nie schodził z twarzy dzieli się swoim sekretem z kolegą z klasy i tak rozpoczyna się pełna emocji przygoda.

azjatyckiekino.pl

”Ja”

Nie bez kozery nie poznajemy imienia głównego bohatera, ponieważ jest ono swego rodzaju zagadką. Ktoś, kto uczy się japońskiego albo zna choć małe podstawy tego języka ze słyszenia pewnie się zorientuje jak ono brzmi. Jeśli nie to będzie to na pewno miłe zaskoczenie, a samą podpowiedzią jest imię Yamauchi. Jeżeli ktoś chce mieć małą niespodziankę to niech nie czyta innych opisów tego anime ani moich wyjaśnień poniżej 😉

Postacie

Zacznijmy od Sakury. Dziewczyna przepełniona wszelkimi emocjami, pogodna, ugodowa i radosna. Chce przeżyć swoje ostatnie miesiące życia w szczęściu i na spełnianiu niewielkich, choć dla niej cennych marzeń. Dzięki niej można dostrzec jak mało trzeba, aby być szczęśliwym. Rak trzustki ją wyniszcza, ale ona często mówi o nowotworze jak o swoim przyjacielu, z którym żyje i dzieli posiłki. Jednak… Czy naprawdę przemawia przez nią wyłącznie pozytywne myślenie? Otóż nie i to dlatego jej postać jest tak prawdziwa i nie odbiega w żaden sposób na ścieżkę typowej tsundere, yaoistki czy kogokolwiek. Sakura potrafi odnaleźć się pośród uczniów klasy, łagodnie podchodzić do swojej przyjaciółki Kyouko, która nie znosi głównego bohatera. Z drugiej strony Yamauchi pokazuje swą słabość, łzy i przytłoczenie chorobą. Momentami wykazuje złość, a także widz potrafi stwierdzić, że czasem jest irytująca. Genialna, realna postać.

Poza tym, co już napisałam o ”Ja” dodam jeszcze, że jest on outsiderem w swojej klasie, ale stało się tak na jego własne życzenie. Do czarnowłosego często zagadują koledze, a jeden z nich proponuje mu, aby wziął od niego gumę do żucia. Licealista odmawia, a jego nieufność wcale mu nie pomaga, by zdobyć przyjaciół. Często podkreśla, że ich wcale nie potrzebuje i woli książki. Nieco przerysowane? Moim zdaniem nie, ponieważ znam kilka osób, które wolą siedzieć w pokoju i czytać niż spotykać się z kimś innym.

Przemiany

Anime przepełnione jest mnóstwem uczuć oraz emocji i choć ”Chcę zjeść twoją trzustkę” porusza bardzo poważny temat to jednak nie zabraknie wielu chwil, w których widz się szeroko uśmiechnie.

Bohaterowie z czasem zaczynają spoglądać na świat z zupełnie innej perspektywy. Sakura w wirze swego szaleństwa i pogoni za spełnianiem życzeń potrafi zatrzymać się na moment w miejscu i zwyczajnie zacząć dzień. Natomiast ”Ja” pozwala po kolei jednej, potem drugiej emocji wychodzić na światło dzienne nie tracąc przy tym swojej osobowości. Do przemiany podchodzi niepewnie, pytania zadaje ostrożnie, a nie diametralnie się zmienia pod wpływem sytuacji jaka nastała.

Plusy i minusy

Atutów mamy wiele. Od klimatycznej, pasującej w punkt muzyki po wykreowanie głównych postaci i ich osobowości. Sama ich relacja tworzy naprawdę piękną przyjaźń, która dla niektórych pewnie zakończy się dość zaskakująco. Mnie osobiście koniec zachwycił i przedstawienie scen będących przed końcowymi napisami jest strzałem w dziesiątkę. Dlaczego więc tej dziesiątki nie ma? Nie ukrywam, że świetne przemyślenie fabuły ma swój mankament, a mianowicie powtarzający się bez końca motyw ze spełnianiem życzeń przed śmiercią. Zakładanie zeszyciku, wszystko napisane w punktach. To powielało się nieskończoną ilość razy. Kreska jest w porządku, może nie najwyższych lotów, ale nie jest zła. Za to kolory mogą mieć swoje drugie dno. Osobiście odebrałam te mocne, wyraziste barwy, jako ukazanie światła w szarej rzeczywistości, w którą wkroczyła śmiertelna choroba. Anime skłania do refleksji i dialogi są perełką oraz potwierdzeniem moich słów. Plusem jest również nie przekształcenie przyjaźni w romans. Każdy odnajdzie tutaj coś dla siebie.

Szykujcie chusteczki i oglądajcie!

Poza ekranem:

  • autorem powieści jest Sumino Yoru
  • powstało kilka adaptacji tego tytułu w tym anime, manga, live action

Wyjaśnienia:

  • imiona bohaterów nie są przypadkowe, ponieważ ”sakura” (jap. 桜) to nic innego jak ”kwiat wiśni”. Zatem teraz możecie się domyślić jak ma na imię ”Ja”. Otóż jego imię brzmi Haruki (jap. 春樹). Haru (春) oznacza ”wiosna”, a jak wiadomo kwiaty wiśni kwitną właśnie w tę porę roku. Czyżby kolejny powód do kontemplacji?

Similar Posts

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.